Poker Omaha

Poker Omaha, zwany też czasami Omaha High, to odmiana bardzo podobna do pokera Texas Holdem. Poker Omaha różni się tylko kilkoma cechami od pokera Texas Holdem, ale wrażenia z gry są zupełnie odmienne. Przedstawiamy wiec Wam zasady gry, według których toczy się poker Omaha.

1. Jak we wszystkich odmianach pokera, tak i tutaj specjalny żeton oznacza rozdającego w danej rundzie i przesuwa się go od gracza do gracza zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
2. Gracze siedzący na lewo od rozdającego muszą postawić zakłady zwane małą ciemną i dużą ciemną tak samo jak w Texas Holdem. Następnie każdy z graczy otrzymuje 4 zakryte karty (nie 2 karty, jak w wersji Texas Holdem) i rozpoczyna się runda licytacji pre-flop, w której wszystkie zakłady i podbicia są ograniczone do zakładu minimalnego.
3. Następnie 3 odkryte karty wspólne są umieszczane na środku stołu i rozpoczyna się runda licytacji flop, gdzie również wszystkie zakłady i podbicia są ograniczone do zakładu minimalnego.
4. Po pojawieniu się na stole czwartej odkrytej karty wspólnej rozpoczyna się runda licytacji turn. Od tego momentu wszystkie zakłady muszą osiągnąć wysokość zakładu maksymalnego.
5. Rozdający dodaje piątą kartę i następuje runda licytacji river.
6. W tym momencie gracze muszą odkryć swoje karty i tu właśnie poker Omaha różni się najbardziej od innych wariantów pokera. Poker Omaha wymaga, aby ostateczny układ kart gracza zawierał 2 z 4 kart, które otrzymał on od rozdającego i 3 karty wspólne. Jeżeli w ostatniej rundzie nie było żadnego zakładu, to wówczas gracz, który jako ostatni obstawiał lub podbijał odkrywa swoje karty, a pozostali gracze robią to zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Gracz ze zwycięzkim układem kart wygrywa całą pulę pieniędzy, a jeśli jest kilku graczy posiadających zwycięzkie kombinacje, to pula jest dzielona między nich.

Poker Omaha - cechy charakterystyczne:

• Tak jak w pokerze Texas Holdem, 3 karty tej samej wartości dają układ kart zwany trójką, ale poker Omaha wymaga, aby 2 z tych kart były kartami własnymi gracza.
• Dwie pary wśród kart wspólnych nie dają fula graczowi z kartą uzupełniającą ten układ.
• Aby stworzyć fula, gracz musi posiadać parę w kartach własnych i 3 karty o jednakowej wartości wśród kart wspólnych.